Sizlere mezun olduğum lisede yaptığım konuşmayı sunuyorum…

Bugün, kendimi hem gururlu hem hüzünlü hem de sevinçli hissettiğim bir gün. Duygularım böylesine karmakarışık… 4 yıl süren birlikteliğimiz artık sona erdi.

Ayrılıkları sevmem. Biliyorum, daha yolun başındayım. Önümde aşmam gereken yollar ve engeller var. Bu engelleri geçerken kim bilir daha ne ayrılıklar yaşayacağım; Ama biliyorum ki bu ayrılıklar unutulmaz. Bu yüzden ben de, arkadaşlarım da öğretmenlerimizi asla unutmayacağız ve onları sonsuza kadar kalbimizde taşıyacağız. Onlara layık öğrenciler olmak için var gücümüzle çalışacağız. Sevgili velilerimiz, inanıyorum ki yeni bir eğitime başlangıç yaparken , sizler de bizi yalnız bırakmayacaksınız. Her zaman yanımızda olacaksınız. Yorulduğumuz, pes etmek istediğimiz zamanlarda bizleri yüreklendireceksiniz. Hedeflerimize ulaşmak için, elinizden geleni yapacaksınız. Düştüğümüzde elimizden tutup kaldıracaksınız. Belki de büyümeye çalıştığımız için sizi eskisinden daha fazla üzeceğiz. Ama inanıyorum ki sizler, bizi sabırla dinleyip anlamaya çalışacaksınız…

Sevgili arkadaşlarım, yine aynı sınıfta olabilir miyiz? Bilmiyorum. Bildiğim bir şey var; nerede olursak olalım birbirimizi asla unutmayacağız. Birbirimizin hüznü, sıkıntısı hepimizin olacak. Birbirimizin başarısı, hepimizi gururlandıracak.  Aynı eskisi gibi tek yürek olacağız. Birbirimize olan sevgi ve saygımız asla değişmeyecek. Ve gelecekte Türkiye’nin en saygın insanlarından olmak için var gücümüzle çalışacağız. Ülkemizin geleceğinde bizimde imzamız olacaktır. Hepinizi saygıyla ve sevgiyle selamlıyor, bu güzel başlangıcın hepimizin ve özellikle bize yeni katılan arkadaşlarımıza hayırlı olmasını diliyorum. Gelecek her birimize mutluluk getirsin. Saygılarımla.

Furkan UMMAN