Reklam
  • Reklam
TOPLUMUN ORTAK SUÇU
Cihad OKYAY

Cihad OKYAY

TOPLUMUN ORTAK SUÇU

27 Şubat 2018 - 12:31

Büfeye gidiyorum aynı konu, berberde aynı konu, arkadaşlarla buluşuyorum bunu konuşuyoruz, haberleri açıyorum bunu dinliyoruz. Konu ne mi;Afrin Operasyonu değil, konu ‘‘Çocuk İstismarı’’ insanlığın utancı.

İnsanoğlu empati kurmakta zorlanır fakat böyle pis suçlar herkesin içini yaralar.

Tecavüz, taciz, istismar vb. insanlık ayıbı suçlar bugünlerde mi arttı? Tabi ki hayır, maalesef hep vardı, yakından uzaktan bir tanıdığımız bu suçlara maruz kalıyordu. Ne oldu da eskiden görmediğimiz bu suçlar etrafımızda kaynar oldu?Yoksa suç önümüzde olurken kafamızı çeviriyorduk da artık bizim gözlerimiz yerine kameralar mı görüyor?

Bazı suçlar vardır ki suçlu tek değildir. Hepimiz tacizciyi suçlarız fakat tacizdi toplumumuzdan nasıl çıktı düşünmeyiz. Toplum insanları fark etmediğimiz derecede etkiler. Topluluktan çıkan sapık bir zihniyet toplulukta yaşayan her bireyin ortak ürünüdür. Kimse üstüne alınmasın ama toplum, tacizcinin suç ortağıdır. Yanlış anlaşılmasın asla tacizcinin suçunu hafifletmek için yazmıyorum sadece toplum olarak sorumluluğumuz var.

Eskiden çocuklar sokaklarda oynardı artık sokaklar bomboş diye yakınırız. Suçu bilgisayara, internete vs. atarız peki, sokaklar eskisi kadar güvenli mi ya da komşuluk kaldı mı ki sen çocuğunu görmesen bile komşuna emanet edesin. Artık okul gidişi veya çıkışı çocuklar evlerine yürüme gitmiyor en yakında ki bile çocuğunu kapıdan gönderip kapıdan almak istiyor.

2000’li yılların başı organ mafyası çoktu, hatırlayanlar vardır, haberler hep bunlarla doluydu. Benim çocukluk zamanlarımdı evden çıkmadan annem 1000 nasihat verirdi eve dönüşümü camdan beklerdi. Sonuç olarak bu tür suçlar hep vardı, hiç düzelmedi, o zaman soruyorum sorun nerede? Cezalar mı hafif, toplumun ahlak yapısı mı bozuk, eğitim-öğretimde mi yapısal sorun var? Hangisi veya hangileri?

Yakın zamanda yaşanan çocuk istismarlarına örnek vermek istemiyorum, haberlerde görüyoruz, keşke yaşanmasa da görmesek. Yaşadığımız şehir dahi televizyonlarda bu ayıpla anılıyor.Biz ‘‘Çocuk İstismarı’’ düzenlemelerine bakalım. Devletin geçmişten günümüze genel itibariyle ‘‘Çocuk İstismarı’’ hakkında yaptığı uygulama, mağduru koruma politikası üzerineydi. Tacizci hafif bir ceza alıyor veyahut serbest bırakılıyordu.

Süregelmiş bu eksik politika, medyanın ve halkın tepkileri üzerine değişmek üzere. Başbakan Yardımcısı Recep Akdağ ‘‘Suçluyu cezalandırmak mağduru korumak kadar önemli’’ diyerek yakın zamanda gelecek olan kanun değişikliğinde cezaların arttırılacağını söyledi.

İnşallah hak yerini bulur. Ama şunu da düşünmek lazım zulme uğramış bir çocuk veya kadın gerek psikolojik açıdan gerek başka açıdan asla eskisi gibi bir hayat yaşayamıyor. Bunu unutmamak gerek.

Son olarak; çoğumuz hayatın içinde sıkışıp kalmış bireyleriz. Ufacık işlerimizi gözümüzde büyüterek onlarla ilgilenirken etrafımızı gerçekten görmüyoruz. Şahsıma bu eleştiriyi yaparak tavsiye üzerine Ercan Kesal’ın ‘‘Peri Gazozu’’ adlı kitabını alıp okudum. Anadolu’nun farklı yerlerinde doktorluk yapmış olan Kesal, anılarını anlatıyor kitabında. Kitapta tacize uğramış çocuk ve kadınları, garibanlıktan ölen kişileri, yetim kalan çocukları vb. içimizdeki sıradan insanların yürek yakan hikayelerini anlatıyor. Akıcı diliyle anıların içine giriyorsunuz. Tavsiyemdir, toplumda ahlaki düzen için anlayış ve empati lazım.

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar